Nie mam połowy włosów! Czy warto podcinać końcówki?

Cześć! 

Jeżeli pamiętacie jeszcze moje poprzednie włosowe wpisy, ten z planem pielęgnacji na marzec oraz ten z aktualizacją włosów, to pewnie pamiętacie, że postawiłam sobie w tym miesiącu za punkt honoru podcięcie końcówek. 

Znalazłam salon - umówiłam się od razu na strzyżenie i na manicure,  co ja się będę ograniczać. Poszłam i ścięłam połowę włosów. Jak to się stało?

wpis o laminowaniu

Ścięte zostało 18 cm włosów. To bardzo dużo, jak na podcięcie końcówek, ale niestety, tyle było zniszczone. I nie jest to wina fryzjerki, która nie wie ile to centymetr. Wspólnie uradziłyśmy, ż nie ma co ratować. Tniemy.

(BTW - widzicie, że włosy odgniatają mi się w jednym miejscu za każdym razem? Od czego to? Od zawijania włosów w ślimaczek?)

Na wejściu dostałam opieprz, że ostatnio ścinałam włosy w sierpniu, bo nawet zapuszczając powinno się je podcinać co dwa miesiące. No ja bym powiedziała, że co dwa, trzy, a jak ktoś wyjątkowo dba o końcówki, to nawet cztery. Ale na pewno nie powinno się tego robić raz do roku, bo efekt jest taki jak u mnie - za każdym razem trzeba ściąć bardzo dużo włosów. 

Jak widzicie po zdjęciach, pozbyłam się już praktycznie całego rozjaśnienia z nieudanego ombre zrobionego dwa lata temu. Myślę, że na powyższym zdjęciu dobrze widać, o ile lepiej wyglądają teraz końcówki. 

Przede wszystkim włosy mi się już nie kołtunią. Grzebień/szczotka płynnie przechodzi przez włosy bez szarpania. Nie mogę się jeszcze przyzwyczaić do takiego widoku w lustrze, ale wyraźnie czuć różnice, włosy aż chce się dotykać. 

Odpowiadając na tytułowe pytanie: czy warto? czy nie jestem zła, że straciłam tyle włosów?
Oczywiście, że warto. Tylko rozsądnie często. O wiele lepiej dbać o zdrowe włosy, niż podratowywać totalnie zniszczone. A między strzyżeniami zabezpieczać, zabezpieczać i jeszcze raz zabezpieczać!

A co Wy o tym sądzicie?

(Blogger mi się zbuntował i nie chce mi wyjustować tekstu. Nie mam pojęcia czemu. Przepraszam :( )

Podoba Ci się u mnie? Możesz polubić stronę bloga na facebooku, zaobserwować go na bloglovin, albo wejść na mój instagram! Zapraszam :)

Historia pewnego ombre.

Jeżeli ktoś Wam powie, że spontanicznie podejmowane decyzje są najlepsze, to puknijcie go w czoło.

Ale co do tego, że zapewniają dużo atrakcji muszę się zgodzić :D

Od czego zacząć tę pasjonującą historię? 

Jakiś czas temu wpadłam na pomysł, żeby zrobić sobie ombre. 

Nie robiłam nigdy nic z kolorem moich włosów, oprócz bawienia się szamponetkami. Nie lubię koloru swoich włosów zimą i stwierdziłam, że rozjaśnienie ich dobrze mi zrobi. 

I wszystko byłoby super, gdyby nie to, że zamiast grzecznie poczekać na wizytę u zaufanej fryzjerki mojej przyjaciółki poleciałam do pierwszego lepszego fryzjera. Ot tak w ramach odstresowania po oddaniu projektu. 

I jaki był tego smutny efekt?

Ta daaah! 

Włosy rozjaśnione od linijki, o jakieś 3 tony za bardzo i 5 cm za wysoko. 

Pewnie wiele z Was powie, że nie powinnam była jej w ogóle za to płacić. 

Tak więc po przechodzeniu dwóch tygodni w koczku, znoszeniu śmiechów i chichów na temat tego jak to wygląda w końcu wylądowałam u właściwej osoby (gdzie też zostałam obśmiana ^^) 

Fryzjerka przeciągnęła mi rozjaśnienie wyżej i wycieniowała włosy, pozbywając się większości nieudanego koloru.

Naprawdę odwaliła kupę dobrej roboty i jestem bardzo zadowolona z efektu, szkoda, że tyle włosów trzeba było ściąć i wycieniować.

Kiedyś taką pocieniowaną fryzurę miałam zawsze, teraz już się odzwyczaiłam. 

Problem z nią jest taki, że bardzo łatwo mieć przy niej bad hair day i dużo trudniej z nimi wtedy coś zrobić.

To właśnie moja historia ku przestrodze.

Przeżyjmy to jeszcze raz:

Tak więc uczcie się na moich błędach i podejmując drastyczniejsze decyzje włosowe niż podcięcie koncówek wybierajcie fryzjera, do którego macie zaufanie i pewność, że już coś takiego u kogoś robił i tego nie spieprzył. 

I z tego miejsca polecam salon Galeria Urody w Falenicy (Warszawa) i Panią Sylwię :)

Ja teraz znowu wkręcam się we włosomaniactwo, trzeba te popalone końce jakoś odratować i zapędzić włosy do odrastania. 

Przepraszam za samojebki, ale nie mam nikogo, kto mógłby mi zrobić zdjęcia, ani nawet statywu :/

Kto chciałby poopowiadać o swoich fryzjerskich porażkach? :D

I WAŻNE pytanie do Was:

O czym chciałybyście poczytać w najbliższych tygodniach?

Mam przygotowanych jeszcze kilka swatchy i recenzji, ale wiem, że nadmiar tego tematu też nie jest wskazany, dlatego pytam Was, co najbardziej by Was zainteresowało :)

Koniecznie napiszcie!